Dunajec 3 Regiony
Łącko - Szczawnica - Leśnica

Wąwóz Leśnickiego Potoku to jedno z najciekawszych przyrodniczo i krajobrazowo miejsc po południowej stronie Pienin. Trasa prowadząca jego dnem łączy Drogę Pienińską z Chatą Pieniny. Dzięki asfaltowej nawierzchni i łagodnemu przebiegowi jest dostępna dla wszystkich. Można ją też pokonać stylową dorożką.

Leśnicki Potok

Potok Leśnicki (słow. Lesnický potok) płynie w dolinie między Małymi Pieninami i Pieninami Haligowieckimi w słowackiej części Pienin. Długość jego zlewni wynosi nieco więcej niż 5 km, a szerokość 3 km. Średni spadek 5% wynika z 250 m różnicy między źródliskiem na wschodzie i ujściem na zachodzie. Przed wpadnięciem do Dunajca strumień przebija się przez przełom wapiennych skał Wylizanej (słow. Vylízaná) i Samej jednej (słow. Osobitá). Ten ciasny przesmyk mieści w sobie prócz koryta potoku również drogę i szlak pieszy.

Początek przełomu Leśnickiego Potoku

Trasa rozpoczyna się na Drodze Pienińskiej, przy ujściu Leśnickiego Potoku do Dunajca. W tym miejscu znajduje się rozdroże z kilkoma tablicami informacyjnymi, krajoznawczymi i przyrodniczymi oraz klimatyczna ławeczka. Tutaj też swój bieg rozpoczyna niebieski szlak turystyczny – górskie obejście Przełomu Pienińskiego, prowadzące przez Leśnicę do Czerwonego Klasztoru.

W sercu wąwozu

Już na pierwszych 400 metrach trasa zachwyca krajobrazowo – uwagę przyciąga niemal 130-metrowa pionowa ściana Wylizanej, a otwierająca się nieco dalej perspektywa masywu Bystrzyka, wznoszącego się 250 metrów ponad dnem doliny, tylko potęguje to wrażenie. Po prawej stronie drogi, tuż przy strumieniu, biegnie wydzielony pas dla pieszych. Po drugiej stronie potoku wznosi się stromy, zalesiony stok Samej Jednej, którego szczyt wieńczy metalowy krzyż ustawiony przez słowackich ratowników górskich.

Wylizana

Ściany Wylizanej, szczególnie gdy patrzy się na nie z perspektywy Leśnickiego Potoku, przez swoje liczne obłe zagłębienia, dolinki i wyniesienia przypominają powierzchnię wygładzoną jakby przez olbrzyma. Choć krajobraz budzi wyobraźnię, lokalne legendy nic o tym nie wspominają. Wylizana to część masywu Bystrzyka – geograficznie należy do Małych Pienin, morfologicznie to jednak Pieniny Właściwe. W większości zbudowana jest z tzw. wapieni pienińskich, powstałych na przełomie jury i kredy – twardych skał wapiennych z krzemionką tworzącą czasem przewarstwienia rogowcowe i czerty. Te w rzeczywistości szare skały, wietrzejące do białego koloru, zostały uformowane przez wodę, być może przez przedzierający się przez Pieniny Dunajec. Południowe ściany są siedliskiem muraw naskalnych i kserotermicznych. Jest to rezerwat narodowy w strefie ochronnej A PIENAP-u. Niestety, naturalne odradzanie się lasu postępuje również na piarżyskach, stopniowo wypierając cenne murawy kserotermiczne. Aby zachować bioróżnorodność, pracownicy leśni pod nadzorem PIENAP-u usuwają nadmiar drzew, pozostawiając gatunki pożądane, takie jak sosny i jałowce. Spacer wzdłuż ukwieconej i pachnącej ściany z rzadkimi gatunkami flory to niezapomniane przeżycie.

Chata Pieniny

Po następnych 400 metrach trasa piesza, biegnąca prawą stroną drogi, dociera do rozszerzenia doliny, gdzie po lewej stronie znajduje się dawny pawilon PIENAP-u. Pieniny były pierwszym w Europie transgranicznym obszarem objętym ochroną przyrody. Już w 1932 roku, po ówczesnej stronie czechosłowackiej, utworzono tu Słowacki Rezerwat Przyrody. W drugiej połowie XX wieku obszar ten włączono do Tatrzańskiego Parku Narodowego, a od 1996 roku funkcjonuje jako samodzielna jednostka – Pieniński Park Narodowy (Pieninský národný park, PIENAP). Przed budynkiem znajduje się miejsce edukacyjne, w którym przybliżono postać inż. Milana Pacanovskiego – inicjatora utworzenia słowackiego parku narodowego. Umieszczono tu także tablice przyrodnicze w dwóch językach oraz głazy prezentujące najważniejsze formacje skalne Pienin. Po prawej stronie drogi znajduje się zadaszone miejsce piknikowe należące do pobliskiego pensjonatu – z paleniskiem, stołami, sceną i drewnianymi rzeźbami. Obok zlokalizowano plac zabaw, boisko, kort tenisowy, a nieco dalej wypożyczalnię rowerów. Po drugiej stronie drogi stoi pensjonat-schronisko Chata Pieniny, bar, restauracja, sklepik spożywczy i obszerny parking. Dalej droga prowadzi wśród dawnych pól uprawnych, niegdyś użytkowanych przez miejscową ludność góralską, w kierunku wsi Leśnica. Około 500 metrów dalej, w rozszerzającej się dolinie, pojawiają się pierwsze zabudowania tej malowniczo położonej miejscowości. Od Drogi Pienińskiej do Chaty Pieniny to około 650 m – 10 minut spaceru.